Rzadko kiedy patrzymy na prostą, równą ścieżkę, która pnie się w górę. Czasem obserwujemy coś na kształt zygzaka. Widzimy dwa kroki do przodu, a potem kolejny wstecz. Niekiedy to pewnego rodzaju schody. Mamy wrażenie, że długo nic się nie dzieje, aż nagle zauważamy kolejną zmianę. Często indywidualna ścieżka rozwoju przyjmuje kształt pętli. Dziecko wraca do wcześniejszego etapu, potrzebuje więcej czasu na ćwiczenie umiejętności, by za chwilę osiągnąć coś nowego. Każda z tych tras jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Najważniejszy jest jej kierunek. Tempo rozwoju, jego przebieg i dynamika mogą być różne. Dlatego tak ważne jest przyglądanie się całej trasie, a nie tylko jej jednemu etapowi. Podczas obserwowania drogi dziecka warto też zwracać uwagę, czy dłuższy przystanek lub powrót na wcześniejszy odcinek nadal mieści się w granicach normy rozwojowej. Rozwój nie zawsze wygląda tak samo i nie musi.
Kontakt:
Adres: